لالای فرشته

طرح قرآنی لالای فرشته

فروش بسته آموزشی لالای فرشته

 

 توجه    توجه 

بصورت آز مایشی  فروش بسته  های آموزشی لالای فرشته  به مدت دو ماه به شرکت بهدیس تدبیر  واگزار شده است 

لطفا جهت خرید  باشماره های 

77164800

77164700

تماس بگیرید

 

 

 

 

 


  گزارش از طرح قرآنی لالای فرشته

بسم الله النور

گزارشی از طرح قرآنی لالایفرشته مؤسسه تحقیقاتی قرآنی 14 ستاره بنی هاشم در سال 1388با هدف ترویج و گسترش فرهنگ قرآنی و تحقیق در مورد روش های زیربنایی آموزش قرآن (مخصوصاً در سنین جنینی و نوزادی) تشکیل شد، تا خانواده ها بتوانند از زمان طلایی در معرض آموزش که شامل چهارماهگی تا سه سالگی نوزاد می باشد و اکثر خانواده ها از تأثیرات شگرف این دوران بی اطلاع هستند مطلع نماید و زمینه ساز آموزش قرآن در این دوران شود.

آغاز طرح آموزش قرآن از بدو تولد از سال 1375 و با ارائه طرح بالشتک زمزمه های ملکوتی توسط مبتكر آن آقای سیّدمحمّد حسین موسوی ریشهری بوده که برای اولین بار در نمایشگاه قرآن شهرری و بعد از آن در نمایشگاه بین المللی قرآن در خیابان حجاب ارائه شد.

همچنین طرح لالای فرشته در معرض آموزش قرار گرفتن قرآن قبل از تولد توسط ایشان در اواخر سال 1387 جهت ثبت اختراع در سازمان پژوهش های علمی ارائه شد.

این طرح در سال 1388 در نمایشگاه بین المللی قرآن (مصلی تهران) رونمایی گردید و در نمایشگاه بین المللی قرآن سال 1389 نیز مورد استقبال زیاد بازدیدکنندکان قرار گرفت. تا به حال بیش از 10،000 نفر در این طرح وارد شده اند و حدود 2،000 نفر تحت نظارت مشاورین طرح می باشند. این مؤسسه امید دارد با استعانت از خداوند متعال و تمسک به منابع اسلامی و احادیث ائمه معصومین علیهم السلام و همچنین کمک همکاران خود که جمعی متشکل از اساتید حوزه و دانشگاه با تخصص های روانشناسی و مامایی و ... می باشند بتواند قدمی کوچک در جهت آموزش و ترویج فرهنگ قرآنی و اسلامی بردارد و بتوان فرزندان این مرز و بوم را قبل از قرار گرفتن در معرض هجوم فرهنگ های بیگانه به سلاح قرآن مجهز و قدرتمند نمود تا ان شاءا... شاهد جامعه ای باشیم در خور ظهور منجی.

معرفی طرح:

مادر در یک  طرح پژوهشی به صورت داوطلب وارد می شود که در عمل، خود در دوره آموزشی غیر حضوری قرار گرفته و جنین خود را نیز در معرض آموزش قرار می دهد.

کودکان شما خواسته یا ناخواسته در معرض آموزش های مختلف قرار می گیرند. ما در این طرح پژوهشی موضوع در معرض آموزش را هدفمند کرده و با برنامه های پیشنهادی مادر را تشویق به یادگیری مطالب خاص می کنیم. با توجه به اینکه فرایند آموزش و در معرض آموزش، به هفت موضوع کلیدی در این طرح پژوهشی تعریف شده؛ ارتباط با خدا،‌ ارتباط معلم و شاگرد (مادر و رابطه معلمی و شاگردی)،‌ تطبیق دروس روز، آیات قرآن و احادیث، مادر سالم (مادر و سلامت)، تغذیه (مادر و تغذیه)،‌ خواب (مادر و خواب)، مادر و امكانات روز توصیه های ما توسط مادر عملیاتی شده و در یادگیری مطالب نقش بسزایی دارند. در این طرح، حُكماً كودك آموزش نمی بیند فقط در معرض آموزش قرار می گیرد و در ضمیر ناخودآگاه خود مطالب را ضبط می كند و در زمان آموزش با سرعت و آمادگی بیشتر می تواند مطالب را بیاموزد. در این طرح پژوهشی، مادر طبق برنامه پیشنهاد شده عمل نموده و در صورت تمایل با افزایش مطالب و ساعات اختصاص یافته به طرح به گونه ای عمل می نماید که در مراحل دوم و سوم... داده های خود را غنی و تثبیت می نماید. مثل زبان مادری؛ شما هر چه که می گویید جنین می شنود و پس از به دنیا آمدن، شنیده های خود را تحلیل نموده و زبان مادری را پس از مدتی مکالمه می کند. اگر شما با لهجه صحیح یا غلط، مطلبی را برای کودک خود بگویید او در ضمیر ناخودآگاهش دقیقاً همان مطلب را یاد می گیرد. هم زمان ما با زبان مادری بسامد قرآن را که تشکیل شده است از 2060 کلمه، در برنامه مادر قرار می دهیم و هم زبان و هم زمان با مادر جنین در معرض آموزش قرار می گیرد. در تثبیت آن، مادر کلمات قرآن را می خواند و ترجمه می کند و در مرحله آخر برای یادگیری کل کلمات قرآن مادر آیه به آیه می خواند، معنی می کند و تدبر محقق می شود، و جنین و نوزاد در معرض این روند قرار میگیرند. استنادات روایی و حدیثی اهمیت علم و آموزش در اسلام روشن است، اما آنچه مورد نظر ماست، اهمیت آموزش در دوران کودکی و نوجوانی است؛ دورانی که به فرموده امام علی علیه السلام صفحه ذهن کودک مانند زمین خالی و آماده ای است که هر بذری در آن بکارند، به بار خواهد نشست. آموزش دوران کودکی و نوجوانی به اندازه ای است که امام علی علیه السلام در جای دیگر می فرماید: تأثیر علم آموختن در کودکی مانند نقشی است که بر روی سنگ کنده شود. نقشی که بر روی سنگ کنده شود، زدوده نخواهد شد؛ علمی که در کودکی آموخته شود، از یاد نخواهد رفت و ماندگار خواهد بود. حضرت علی علیه السلام نیز به تعلیم فرزندان اهتمام داشت. وی در وصیت خود به امام حسین علیه السلام می فرماید: به تأدیب و تربیت تو مبادرت کردم، قبل از این که قلبت سخت و فکرت مشغول شود. روشن است تأدیب و تربیت، بدون تعلیم و آموزش نخواهد بود...

امام علی علیه السلام می فرماید: در کودکی علم بیاموزید تا در بزرگی آقایی و سیادت کنید. آموزش قرآن بخش دیگری از آموزش در سیره معصومین علیهم السلام است که از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و در مکاتب آموخته می شده است. علی علیه السلام در این باره به فرزندش امام حسن علیه السلام می فرماید: «و ان ابتدئتک بتعلیم کتاب الله؛ تعلیم و تربیت تو را با آموزش کتاب خدا شروع کردم». اهمیت آموزش قرآن به کودکان و فرزندان، به گونه ای است که معصومین علیهم السلام آن را از حقوق فرزند بر والدین شمرده اند. بخش دیگری از آموزش در سیره معصومین، آموزش احکام و حدیث و تفسیر و تأویل قرآن است. حضرت علی علیه السلام به امام حسن علیه السلام فرمود: «تعلیم و تربیت تو را با آموزش قرآن و تأویل و تفسیر آن و آموزش احکام دین و حلال و حرام آغاز کردم». پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در این باره فرمود: «وای بر حال فرزندان آخرالزمان، به خاطر پدران و مادرانشان! از پیامبر سؤال شد: از پدران و مادران مشرک آن ها؟ حضرت فرمود: خیر، از پدران و مادران مؤمن آن ها که هیچ چیز از احکام و واجبات دینی را به آن ها نمی آموزند و اگر فرزندان چیزی آموختند، مانع آموزش فرزندان می شوند و از آن ها در دنیا به سرمایه ناچیزی راضی اند. من از چنین پدرانی بیزارم و آن ها از من روی گردانند.»

از مهمترین نكاتی كه درخصوص آموزش دینی كودكان در روایات آمده است، مسأله فطری بودن توجه به دین و خداست. رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «هر نوزادی با فطرت خدایی به دنیا می آید و پرورش می یابد، مگر این كه پدر و مادر او را به سوی یهودی گری یا مسیحی گری بكشانند». (بحارالأنوار،‌ج1،ص281) و نیز آمده است كه موسی علیه السلام عرض كرد: «پروردگارا! كدام یك از اعمال نزد تو برتر است؟ خطاب رسید: محبت به كودكان؛ چرا كه من فطرت آنها را بر پایه اعتماد به یگانگی خود قرار دادم». (آیین تربیت ، ص381) تمام این احادیث نشان می دهد كه باید پدر و مادر محیطی مناسب برای كودك فراهم آورند تا حقایقی یا عقایدی كه ریشه های آن در نهاد و فطرت كودك نهفته است بروز کند. استنادات علمی ـ پزشكی طی چندین سال اخیر تحقیقات علمی جدید همگی از مزایای فراوان گوش دادن به موسیقی در دوران بارداری حکایت می کنند: از جمله مزایا می توان به تأثیر مثبت بر رشد مغز جنین، یادگیری پیش از زایمان، کاهش استرس دوران بارداری، بهبود عادات خواب نوزاد بعد از تولد و ایجاد پیوند عاطفی شگفت انگیز در دوران جنینی اشاره کرد. پرفسور ویویت گلاور روانشناس دوران جنینی از دانشگاه ایمپریال لندن بیان می کند که: استرس پیش از زایمان شدیداً موجب افزایش اختلالات پیش فعالی، تأخیر شناختی، نگرانی و افسردگی کودک پس از تولد می شود. استرس دوران بارداری خطر ابتلا به اوتیسم و شیزوفرنی را افزایش می دهد. مادران باردار تحت استرس، نوزادانی کم وزن و لاغر به دنیا می آورند که این می تواند دلیلی بر نارسایی های قلبی در زندگی آتی این نوزادان باشد. طبق تحقیقات دکتر کارن موریتز از دانشگاه کویزلند: اگر مادر در دوران بارداری فشارهای روحی شدیدی متحمل شود بدن وی هورمونی به نام «گلوکوکور کودایس» ترشح می کند که از طریق جفت وارد بدن نوزاد می شود و رشد قلب و کلیه نوزاد را مختل می کند. از آنجایی که نوزادان نارس رشد یافته و خارج از محیط داخل رحمی در دستگاه نگهداری می شوند، محرک صدای رحمی می تواند به بهبود سلامتی حس شنوایی نوزاد کمک کند. لالایی های پخش شده برای نوزاد در چنین موقعیتی موجب افزایش دریافت اکسیژن، عادات خواب سالم و افزایش وزن او می شود. به علاوه موجب کاهش بی تابی های نوزاد، بهبود توانایی مکیدن، کاهش مدت زمان بستری بودن در بیمارستان و همچنین افزایش محیط سر می شود که نشانه رشد مغز کودک است. نوزاد تازه متولد شده ای که موسیقی دوران جنینی اش را دوباره می شنود بیشتر شیر می مکد، بیشتر می خوابد و کمتر گریه می کند. این موضوع به این دلیل نیست که نوزاد درمان خاصی را دریافت می کند بلکه این به دلیل تأثیر مثبتی است که موسیقی و عشق ایجاد می کنند. موسیقی دان مشهور کیث وایتینک در مقاله ای به نام "پرهیز از سه نوع موسیقی در دوران بارداری" شرح می دهد که: نوزادان می توانند تا یک سال پس از تولد، موسیقی که در دوران جنینی شنیده اند را به خاطر بیاورند. همچنین مادران اذعان داشته اند که پخش کردن همان موسیقی آرام بخش دوران بارداری باعث آرامش کودک پس از تولد نیز می شود. طبق تحقیقات دکتر توماس ورنی ام دی نوزادانی که در رحم مادر از طریق موسیقی تحریک شده اند مهارت های پیشرفته صوتی، تصویری، زبانی و حرکتی را از خود نشان می دهند. این کودکان زمان خواب طولانی تری دارند و نسبت به محیط پیرامون خود هوشیارتر هستند و نسبت به کودکانی که هیچ گونه محرک دوران پیش از زایمان را دریافت نکرده اند آرامش بیشتری دارند.

آزمایشات علمی اخیر و مطالعات جامع انجام شده توسط دکتر شیلا وودوار استادیار دپارتمان موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گویای این هستند که نوزادان درون رحم حتی قبل از تولد قادر به دیدن، شنیدن، حس کردن و یادگیری هستند. در سه ماهه سوم، جنین قادر به حفظ یک صدا و ارتباط دادن آن با صدایی که قبلاً شنیده و تفسیر معنای آن است می باشد. با توجه به تمام این مستندات مسلماً نجوا و هارمونی نوای قرآن كه با صدای مادر و یا شبه آن برای جنین پخش شود از تمام موسیقی های جهان خوش آواتر و بهتر است. ما به تجربه نیز این موضوع را ثابت نموده ایم و می توانید از نزدیك فرزندان لالای فرشته را ببینید و حالات آن ها را از مادرانشان بشنوید. كسانی بودند كه بار سوم بارداریشان با طرح لالای فرشته مأنوس شده و اقرار به آن دارند كه حتی درد زایمان را قابل قیاس با دردهای زایمان قبلی خود نمی دانند و انگار درد زایمان نداشته اند. بچه هایی صبور،‌ مأنوس با قرآن، برخوردار از دوز بالای سلامت و خوشرو از نتایج طرح لالای فرشته است. كودكانی كه یك سال دارند و قرآن را نجوا می كنند. كمتر از یك سال دارند و كلام وحی را می شناسند. افتخار آن را داریم كه بتوانیم با اجرای این طرح قرآن آموزی را ملی كنیم و نسل آینده مان را اینگونه رقم بزنیم

و من الله التّوفیق...

 

تلفن های تماس : 64-  02155222863

شنبه تا چهار شنبه 8 صبح الی 2 بعد از ظهر

           www.lalay.ir
مبتكر طرح و مدیریت مؤسسه قرآنی تحقیقاتی آموزشی 14 ستاره بنی هاشم

سیّدمحمّدحسین موسوی ریشهری





اطلاعیه

وا گزاری نمایندگی رسمی و مشاوره به مادرانی که در طرح لالای فرشته شرکت کرده اند ( با برنامه پیشرفته و موفق بوده اند )

در کل کشور

شمامادران نخبه پرور می توانید بادریافت نمایندگی در این طرح ملی مارا یاری داده و هدایت تعدادی از مادران را بپزیرید

 

جهت اطلاعات بیشتر باما تماس بگیرید 02155222863
02155222864
این آدرس ایمیل در مقابل هرزنامه‌ها محافظت می شود. برای مشاهده آن نیاز به فعال کردن جاوا اسکریپت دارید.

ورم در دوران بارداری

برای کاهش یا از بین بردن ورم بدن در دوران حاملگی، به توصیه های زیر عمل کنید:

- از ایستادن به مدت طولانی خودداری نمایید.
- بنشینید و پاهای خود را روی سطحی بالاتر بگذارید. سر کار در زیر میز یک چهارپایه کوچک یا زیرپایی می تواند کمک کننده باشد. در هنگام نشستن پاها و مچ پاها را روی هم نیندازید.
- گه گاه در هنگام نشستن پاهای خود را بکشید. برای این کار پایتان را صاف کنید، پاشنه پا را کشیده و انگشتان پا را به طرف ساق پا خم کنید تا عضلات ساق پا کشیده شوند. مچ پاها را بچرخانید و انگشتان پاهایتان را تکان دهید.
- بین نشستن ها و ایستادن های خود استراحت کنید. قدم زدن حتی در یک مسافت کوتاه باعث به جریان افتادن خون می شود.
- هر وقت که توانستید کمی دراز بکشید. هنگام خواب یا دراز کشیدن، روی پهلوی چپ خود قرار بگیرید.
- لباس های راحت و مناسب بارداری بپوشید.
- کفش های راحتی بپوشید که فضای کافی برای پاهای متورم شما دارند. از کفش هایی که از ساق پا محافظت می کنند (کفش های ساق دار) استفاده نمایید.
- از پوشیدن جوراب هایی که کش سفت دارند اجتناب کنید.
جوراب های ساپورت حاملگی که تا کمر بالا می آیند بپوشید. قبل از اینکه صبح از تخت بلند شوید آنها را بپوشید تا ورم بدن اصلا اتفاق نیفتد
- به مقدار کافی آب بنوشید. در کمال تعجب، این کار باعث کاهش تجمع آب در بدن می شود.
- نمک کمتری در غذا استفاده نمایید.
- خوب غذا بخورید و از خوردن غذاهای با ارزش غذایی پایین بپرهیزید.
- به طور مرتب ورزش کنید، به خصوص راه رفتن، شنا کردن و یا دوچرخه سواری. یا در یک کلاس ورزش های ایروبیک (هوازی) در آب شرکت کنید.
- در استخر شنا کنید. هنگام شنا و یا ایستادن در آب، از گردن به بالا بیرون از آب باشد. بودن در آب باعث کاهش ورم شما می شود، به خصوص اگر سطح آب تا حدود شانه های شما باشد.
- سعی کنید تا حد امکان در هوای گرم قرار نگیرید. در هوای گرم و شرجی (مرطوب) بدن خود را خنک نگه دارید.
- می توانید از کمپرس سرد (مثل کیسه یخ) در نواحی ورم کرده بدن استفاده کنید.
- سعی کنید که روحیه شما پایین نیاید. اگرچه مچ های ورم کرده پا باعث می شود که احساس زیبا نبودن تشدید شود، اما به یاد داشته باشید که ادم یک وضعیت موقتی است که بعد از تولد فرزندتان خیلی زود از بین می رود.
در صورتی که ورم شما با رعایت موارد فوق بهتر نشد، حتما با پزشک خود مشورت نمایید.

منبع: http://www.sistankhabar.com/fa/tiny/news-24247/

احساس امنیت در دنیای جدید

در اولین لحظات ورود به این دنیای پر از نور و صدا، نوزاد بوی مادر خود را می شناسد. احساس امنیتی که بوی مادر در نوزاد ایجاد می کند و همچنین نوازش ها و در آغوش گرفتن ها، ورود وی را به دنیای جدید خوش آمد می گوید.

صدا و نگاه شما هم می تواند قسمتی از این احساس لمس شدن را به کودکتان بدهد. اجازه دهیم نوزادانمان در یک اتاق نیمه تاریک و گرم چشم به جهان بگشایند و با ماساژ و نوازش زندگی را آغاز کنند؛ نه با یک سیلی!!

تحقیقات ثابت کرده است که نوزاد برای رشد متعادل جسمی، ذهنی و روانی، مرتباً احتیاج به "نوازش مغذی" دارد. گرمای دست شما حین ماساژ و صمیمیت آغوش شما، او را تغذیه می کند. بگذارید انتقال او از "عالم رحم" به "عالم خاکی"، تا حد امکان بدون تنش و خوشایند باشد.

فردریک لوبوآیر معتقد است: "تماس، لمس و ماساژ کودک، حکم غذا را برای او دارد. غذایی که به اندازه ی ویتامین ها و مواد مغذی برای وی لازم است."

نوزادان بانوعی عطش شدید پوستی متولد می شوند. بسیاری از کودکان از "سوء تغذیه" نوازش رنج می برند و این کمبود یکی از عوامل ایجاد اختلال در رشد متعادل آنان است.

به خاطر داشته باشید که کودک شما چندین ماه پیش از تولد، به ضربان قلب و آهنگ صدای شما گوش سپرده است. شنیدن این اصوات و ارتعاش های آشنا، دوباره به او احساس امنیت و اطمینان خاطر می دهند. لمس کردن، در آغوش گرفتن و چسباندن نوزاد به قفسه ی سینه، به منظور شنیدن صدای قلبتان و زمزمه های شیرین در گوش وی، می تواند باعث آرامش و راحتی او شود.

وقتی به موجودی مستقل تبدیل گشت، می بایست زمانی را بین شناخت نیازهایش و مرتفع نمودن آن ها طی کرده تا با محیط سازگاری یابد و درک کند که موجودی مستقل است. بنابراین در آغوش بودن، نوازش شدن و تماس جسمانی، باعث رفع نیازها و هماهنگی وی با دنیای اطرافش می شود.

در آغوش گرفتن کودک واستنشاق رایحه ی سینه مادر در روزهای نخست موجب می شود خاطرات خوش دوران جنینی برای او یادآوری گردد و این امر احساس امنیت را در کودک بارور می سازد.

شش ماه اول بعد از تولد، مهم ترین دوره ی رشد نوزاد محسوب می گردد. به همین خاطر، برقراری ارتباط عمیق عاطفی از طریق لمس و ماساژ وی، بسیار حائز اهمیت است.

پوست وسیع ترین عضو حسی محسوب می شود. موجود انسانی به خوبی به لمس پاسخ می دهد. بیش از پنج میلیون گیرنده ی لمسی روی پوست و پنج هزار در یک بند انگشت وجود دارند. لمس و ماساژ باعث ثبات سیستم عصبی کودک شده و اصولاً حواس پنجگانه ی او همراه با تماسِ فیزیکیِ نزدیک، رشد کرده و هماهنگ می شود.

ماساژ اولین قدم در جهت شکل گیری رفتار هوشمندانه در کودک است.

آینده ی کودکتان در دستان شماست!

لمس و ماساژ کودک نه تنها راهی است برای عشق ورزیدن و عمیق تر ساختن ارتباط عاطفی مادر و نوزاد، بلکه مطابق تحقیقات به عمل آمده، ماساژ نوزادان زودرس سه بار در روز و هر بار به مدت ده دقیقه، به طور معجزه آسا موجب شده است ـ بدون این که مقدار تغذیه شان بیشتر باشد ـ 47% سریع تر از دیگر کودکانی که ماساژ را تجربه نکرده اند، وزن بگیرند. چرا؟

نه تنها که جذب غذا توسط دستگاه گوارش در این کودکان بهتر انجام شده و خواب عمیق تری نسبت به سایر کودکان داشته اند، بلکه همچنین موجب شده است که مشکلات تنفسی کمتری داشته باشند. لمس و ماساژ نوزاد، می تواند فواید مشابهی نیز برای کودکانی داشته باشد که به موقع به دنیا آمده اند.

منبع: کتاب کوچک آرامش نوزاد ـ دکتر فیروزه روستا

آمادگی ورود به دنیای جدید

لمس و ماساژ اولین حسی است که نوزاد می شناسد. در دوران جنینی، کودک در رحم مادر، با لطافت در مایع گرمی قرار گرفته است به وسیله ی ضربان قلب مادر، لمس و نوازش می شود. جای تعجب نیست که برای کودک احاطه شده در این امکانات آسایشی، لمس و ماساژ، اولین حسی باشد که در بدو تولد تجربه می شود.

کودک اولین ماساژ خود را در گذر از کانال زایمانی، حین زایمان طبیعی دریافت می کند. انقباضات زایمانی، دردهای حین زایمان، همچون ماساژ کمک می کنند تا دستگاه تنفسی، گوارشی و دیگر اندام های وی تحریک شده و عملکرد خود را به بهترین نحو آغاز کنند. کودکانی که به روش سزارین متولد می شوند، از تحریکی که در زایمان طبیعی وجود دارد، برخوردار نمی شوند.

در دنیای حیوانات، به دلیل این که اغلب اوقات زایمان سریع است، اولین ماساژ بلافاصله بعد از تولد، توسط حیوان ماده، با لیسیدن صورت می گیرد. اینعمل به منظور تحریک سیستم تنفسی و دیگر اندام های حیوانِ تازه متولد شده، انجام می شود.

بر خلاف دیگر پستانداران که پس از گذشت چند دقیقه از لحظه ی تولد، قادرند روی پا بایستند و پس از گذشت چند هفته مستقل می شوند، نوزاد انسان برای مدت طولانی وابسته بوده و نیاز به محافظت دارد. شاید نارس ترین نوزاد در بین پستانداران در بدو تولد، نوزاد انسان باشد. بنابراین نوازش و ماساژ از طریق تحریک پوستی به خصوص برای کودکانی که به روش سزارین به دنیا می آیند، نه تنها از بُعد جسمی برای کودک مفید است، بلکه به مادر و کودک این فرصت را می دهد تا آن "تماس حیاتی" را که به دلایل پزشکی در لحظه ی تولد عملی نشده است، جبران کنند.

منبع: کتاب کوچک آرامش نوزاد ـ دکتر فیروزه روستا

از کی و چگونه باید به نوزادها آب داد؟

معمولاً تا قبل از شش ماهگی به بچه‌های شیرخوار آب یا مواد غذایی دیگری داده نمی‌شود. یعنی باید شش ماه صبر کنید و بعد از آن به فرشته‌ی کوچکتان آب دهید. تا این دوره، شیر برای رفع نیازهای نوزاد کافی است. با این حال زمانی که هوا خیلی گرم است یا نوزاد تب دارد در این صورت اشتهایش کم می‌شود و بهتر است در روز چند مرتبه به میزان کم به او آب بدهید تا بدنش دهیدراته نشود یعنی آب بدنش از بین نرود.

چه آبی؟
هیچ وقت آب شیر به نوزاد ندهید زیرا این فرشته کوچولو به ترکیبات آن حساس است. وجود مواد معدنی زیاد و یا ناکافی در آب شیر مثل کلسیم و منیزیم و یا املاحی مثل سدیم و پتاسیم می‌تواند به سلامت نوزاد آسیب برساند و او را مریض کند. بدون شک در همه حال این امکان وجود دارد که آب شیر حاوی میکروب‌هایی باشد که کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان به راحتی با آن‌ها مقابله کند اما سیستم ایمنی فرشته‌های نورسیده هنوز آمادگی مبارزه با میکروب‌ها را ندارد.

چه کنیم؟
آب را به مدت یک دقیقه بجوشانید تا میکروب‌های آن از بین برود و آماده‌ی مصرف شود. در این صورت خطری برای سلامت نوزاد نخواهد داشت. تا چهار ماهگی تمام غذاها یا کمکی‌های نورسیده‌ها باید با آب جوش آماده شود. با دقت طرز آماده سازی غذای کمکی یا شیر خشک را از روی پاکت آن مطالعه کنید. حواستان باشد آب زیاد یا کم می‌تواند به سلامت کودک آسیب برساند. آب چشمه و یا آب بطری نیز باید جوشانده شود. آب جوشیده شده به مدت دو تا سه روز در یخچال و به مدت 24 ساعت در هوای محیط قابل نگهداری و استفاده است. توجه داشته باشید که جوشاندن آب به طور کلی تمام مواد شیمیایی و مواد معدنی آن را از بین نمی‌برد.
اگر کودک دلبندتان شب‌ها از خواب بیدار می‌شود و شیر می‌خواهد به او آب دهید.
به احتمال زیاد تشنه است نه گرسنه
برخی از مواد معدنی موجود در آب نقش مهمی ایفا می‌کنند: به عنوان مثال کلسیم برای تشکیل و استحکام استخوان‌ها و دندان‌ها لازم است. پتاسیم و سدیم برای عضلات، منیزیم برای رساندن مواد معدنی به استخوان‌ها و دندان‌ها و همچنین برای بهبود عملکرد عضلات لازم و ضروری است.
متخصصان توصیه می‌کنند از دستگاه‌های خانگی تصفیه کننده‌ی آب برای تصفیه آب نورسیده‌ها استفاده نکنید. به خاطر اینکه به عنوان مثال شیرین کننده‌ها میزان سدیم را افزایش می‌دهد و تقطیر کننده‌ها نیز میزان مواد معدنی آب را کاهش می‌دهند.
اگر آب شهری که در آن زندگی می‌کنید آب سالم و با کیفیتی است می‌توانید بعد از چهار یا شش ماهگی به کوچولویتان آب شیر بدهید. در این صورت نیز اجازه دهید جلوی آب برود تا آب خنک شود و همچنین برخی از میکروب‌ها یا عناصر آسیب رسانی مانند سرب و غیره که در لوله‌ها جا خوش می‌کنند از بین بروند.
هیچ لزومی ندارد که حس مادرانه‌تان گل کند و دلتان نیاید نور چشمتان آب خالی بخورد. به این بهانه آب شیرین دست بچه ندهید چون به مرور باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود. کودک باید به طعم آب معمولی عادت کند.

چقدر آب؟
* بعد از شش ماهگی به طور مرتب به کودک آب بدهید. آب بهتر از آب میوه‌های شیرین و پر کالری است. توجه داشته باشید که آب جلوی اشتهای بچه را نمی‌گیرد و تشنگی او را به خوبی برطرف می‌کند.
* لازم است که هر کودک به ازای هر کیلو گرم وزنش حدود 100 میلی لیتر معادل یک سوم فنجان آب بنوشد.
* آب را به نوشیدنی‌های دیگری مثل آبمیوه‌ها الویت دهید.
* اگر کودک دلبندتان شب‌ها از خواب بیدار می‌شود و شیر می‌خواهد به او آب دهید. به احتمال زیاد تشنه است نه گرسنه.
* در لیوان مخصوص بچه‌هایی که بزرگ‌تر هستند آب بدون قند بریزید و شب‌ها دم دستشان قرار دهید. این گونه زمانی که تشنه است و از خواب بیدار می‌شود لازم نیست شما را نیز بیدار کند.
* اگر کودک تب دارد یا هوا خیلی گرم است لازم است که به او آب بیشتری بدهید.
در نهایت برای شما و کوچولوی دلبندتان تندرستی و شادابی آرزو می‌کنیم.

منبع: سلامت نيوز(انديشكده مهارت و خلاقيت)

بهداشت عمومي دوران بارداري

1.ورزش: ورزشهای شدید و خطرناک نباید انجام شود.ورزش باید منظم باشد. به هیچ وجه منجر به خستگی بیش از حد –گیجی- تنگی نفس نشود.در محل خنک ورزش کنید تا دچار گرمازدگی نشوید و مایعات کافی مصرف کنید.                  

در سه ماهه ی دوم و سوم هنگام ورزش برای مدت طولانی در وضعیت خوابیده به پشت قرار نگیرید. از ورزشهایی   که   باعث ضربه به شکم یا عدم تعادل می شود خودداری کنید. شنا ورزش خوبی در حاملگی است ولی باید از شیرجه از سکو پرهیزشود

مادر باردار عزیز اگر در یکی از گروههای زیر هستید ورزش برای شما و بارداریتان مضر است :                          

1.شواهدی ازIUGR (تاخیر رشد جنین داخل رحم)
2. خونريزي واژينال                                                                                                                         

3.کسی که به دلیل نارسایی سرویکس سرکلاژشده یا تحت استراحت نسبی است.
4.مادري كه در معرض زايمان زودرس مي باشد.                                                                                    

5.پارگي پرده هاي جنيني.                                                                                                                    

6.فشار خون ناشی از  حاملگی .  

7.بیماریهای قلبی که همراه با ورزش سنگین اثر بدی روی زن حامله دارند.

2..کار: شغلهایی که به تحرک زیاد یا سرپا ایستادن طولانی مدت نیاز ندارند می توانند تا پایان حاملگی ادامه یابند. خانمهایی که در حاملگی قبلی وفعلی دچار عوارضی مثل زایمان پره ترم –پارگی زودرس پرده ها - شده اند باید توجه کنند که باید کار فیزیکی خود را به حداقل برسانند. .                                                                                                                                                  

  3 .رانندگی :در سرتا سر دوران حاملگی در هنگام رانندگی با اتومبیل باید از کمربند ایمنی استفاده شود. بخش پایینی  کمربند باید در زیر شکم قرار گرفته .وجود کیسه های هوا ایمنی خوبی برای زن حامله ایجاد میکند.پس از 28 هفتگی بهتر است از رانندگی پرهیز شود       
4 . مسافرت: به طور کلی مسافرت با هواپیما در خانمی که بارداری نرمال و سالمی دارد تا 36 هفتگی منعی ندارد ولی باید توجه داشته باشید هر 1 ساعت باید بتوانید راه بروید ونیز هنگام نشستن پاها را حرکت دهید. مسافرت زمینی قبل از 36 هفتگی در صورتیکه شرایط اسایش وجود داشته باشد و حاملگی عارضه دارد قبل خونریزی- ابریزش و پارگی پرده ها یا زایمان زودرس وجود نداشته باشد و هر یک ساعت بتوانید قدم بزنید مانعی ندارد

5.نزدیکی: به غیر از در 4 هفته اخر حاملگی – پارگی زودرس پرده ها – خطر سقط – خطر زایمان زودرس – در سایر موارد مانعی ندارد

6.دندانپزشکی : در حاملگی هر گونه عمل اورژانسی دندانپزشکی منعی ندارد ولی در صورت ممکن بهتر است در سه ماهه دوم انجام شود.رادیوگرافی و گرفتن عکس دندان در حاملگی منعی ندارد.                                                                                                                                  

7.واکسیناسیون در بارداری:(ابان تا اسفند) :  تمام زنانی که در فصل انفولانزا حامله هستند در هر مرحله ای از حاملگی که باشند باید تحت واکسیناسیون قرار بگیرند و این واکسیناسیون بیش از 50%نوزاد را در 6 ماهه اول ایمن می کند.

منبع: وبسايت اختصاصي دكتر زهرا صابري

http://www.doctorsaberi.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=7974